złość dziecka

Poskramianie potwora, czyli jak zapanować nad dziecięcymi emocjami

Niepohamowane ataki płaczu, rzucanie się na podłogę, agresywne zachowania wobec rodziców lub rodzeństwa – zna to każdy rodzic. Złość jest najtrudniejszą z dziecięcych emocji, zarówno dla dorosłych, jak i samego malucha. Dlatego pierwszą zasadą przy jej poskramianiu jest podjęcie próby zrozumienia, co w trakcie złoszczenia się dzieje się z pociechą.

złość dziecka

Emocje są ważne

Dziecięcy świat pełen jest spontaniczności i ekspresji, do której my, dorośli, nie jesteśmy przyzwyczajeni. Dziecko nie analizuje swojego zachowania, a na otaczającą je rzeczywistość reaguje intuicyjnie. Efektem jest często przesadzona radość lub złość, z którą maluch nie może sobie poradzić. Każda z tych emocji – pozytywnych i negatywnych – jest niezwykle ważna dla dziecka, nie podlega to wątpliwości. Zmuszając pociechy do ich tłumienia, możemy sprawić, że przestaną cieszyć się światem lub zakopią złe emocje, które wybuchną w najmniej oczekiwanym momencie. A co gorsza – schemat ten będą powtarzać przez całe dorosłe życie. Dlatego zmiana podejścia do dziecięcych emocji jest dla rodziców kluczem do ich zrozumienia. Pamiętaj – każda emocja jest ważna, a Twoja rola polega na tym, aby pomóc maluchowi poradzić sobie z tym, co przeżywa.

Zlokalizowanie źródła złości

Podobnie, jak radość, złość ma swoje przyczyny, które najczęściej wiążą się z niezaspokojoną potrzebą. Czasami potrzeba ta jest bardzo prozaiczna – nowa zabawka albo słodka przekąska. Wówczas ustalanie granic jest niezwykle ważne, ponieważ złość w takich sytuacjach może wynikać z niekonsekwencji rodzica, która z kolei zaburza dziecięce poczucie bezpieczeństwa. Niekiedy jednak potrzeba malucha ma znacznie głębsze źródła. Może wynikać z braku akceptacji, zaufania czy czasu, jaki dziecko chciałoby spędzać z rodzicami. Złość bywa także emocją wyuczoną. Jeśli dziecko na co dzień narażone jest na oddziaływanie negatywnych emocji osób z jego otoczenia, wówczas szanse, że je przejmie i się ich „nauczy” są bardzo wysokie.

złość dziecka

Rodzic decyduje

Od czego zacząć pracę nad pociechą tak, aby uczyć je radzenia sobie ze złością? Oczywiście od pracy nad sobą i komunikatami, jakie wysyłamy najmłodszym w chwilach ataku negatywnych emocji. To rodzic decyduje, jak rozwinie się sytuacja i jaką naukę wyniesie z niej pociecha. Szantażowanie malucha brakiem bajki czy zabawy, jeśli się nie uspokoi, to krok do wyćwiczenia w nich mechanizmów tłumienia złości. Reagowanie zniecierpliwieniem i irytacją również nie sprawi, że dziecko zrozumie sytuację i własne emocje. Dlatego jeśli nie jesteś w stanie na spokojnie podejść do rozmowy, powiedz to dziecku. Zapowiedz, że wrócicie do rozmowy, kiedy się uspokoisz. W tym czasie wycisz się, nabierz dystansu. Pamiętaj, że Twój spokój i opanowanie będą dla Twojej pociechy oparciem w każdej sytuacji, która ją przerasta.

Jak rozmawiać o emocjach

Problem z opanowaniem złości u dziecka wynika nie tylko ze skrajności, z jaką pociechy przeżywają tę emocję. Wiąże się on również z trudnościami w zidentyfikowaniu tego, co dziecko czuje i z jakiego powodu. Dlatego rozmowy na ten temat mają bardzo duże znaczenie. Domagaj się od malucha, aby mówiło o swoich uczuciach. Kiedy się uspokoi, niech opisze, co się z nim działo. Spróbujcie wspólnie zastanowić się, jak można radzić sobie ze złością. Wytłumacz dziecku, jak bardzo jego złość wpływa na Ciebie i inne osoby z otoczenia. Za wcześnie na rozmowę? Pozwól maluchowi narysować swoją złość. Daj mu ją również rozładować, na przykład przez uderzanie poduszką o łóżko. Przede wszystkim – chwal dziecko za każdym razem, kiedy zamiast reagować agresywnie, znajdzie rozwiązanie dla swojego problemu.

złość dziecka

Cierpliwość przede wszystkim

Jeśli szukasz sposobu na natychmiastowe uspokojenie rozzłoszczonego malucha, musisz wiedzieć, że takiego nie ma. Uczenie się panowania nad emocjami jest długim procesem, podczas którego Twoja cierpliwość niejednokrotnie zostanie wystawiona na bardzo ciężką próbę. Warto jednak podjąć wysiłek, aby zapewnić dziecku właściwy rozwój, zbudować silne poczucie wartości i pewności siebie. Twoja rola w tym procesie jest nieoceniona.